olerkigintza — David Tijero Osorio

Zu eta biok

David Tijero Osorio — Wed, 23 Nov 2016 19:38:40 +0000

Zu eta biok,
zimurtuko ez den lore sorta ikustezina
hutsaren amets gelditua
ezintasun goxoa

zu eta biok,
zentzubako soez eraturiko urteak
itxaropenak hornitutako arriskua
irrifar egiteko desenkusa

zu eta biok,
izan ez denaren bukaera gure aurrean
ahanzturaren mehatxu erreala
paradisua usteldu zuen nahia.

(«Izarrak itsasoan hiltzen dira» liburuan argitaraturik 2004 urtean)

La entrada Zu eta biok aparece primero en David Tijero Osorio.

Hau bezalako egunetan

David Tijero Osorio — Sat, 19 Nov 2016 20:51:35 +0000

Agian gaur bikoteek gutxiago egingo dute berba
haien besarkadak luzeagoak izan daitezen,
agian aspalditik elkar ikusten ez duten lagunek
hots egingo diote elkarri mintzatzeko gertatutakoaz,
agian bezeroak dendarien begietara egingo du so
trukea ematerakoan,
eta gidariek biharko utziko dute
hirira sartzeko etengabeko eztabaida mutu-gorra
irratiak dioena entzutekotan,
agian auzokideek ez dute ahoskatuko betiko esaldi tontoak
igogailuan topo eginez gero
kaleek lagun gutxiago jasoko dute gauez
denok babesa bilatu omen baitugu
hau bezalako egunetan,
ohikotasunak odol publikoaz zikintzen diren jardunaldietan.

La entrada Hau bezalako egunetan aparece primero en David Tijero Osorio.

Ordu magikoan

David Tijero Osorio — Thu, 17 Nov 2016 22:43:36 +0000

Gaua bakardadea bezain tristea da
hiltzeko ordu magikoa hurbilduz denean
xuxurlapena bezain leuna zure eskuak lotan daudenean
etsipenaz gogoratu nahi zaitut
arrotza neure hirian sentitzea lortutakoan
neure arestiko iragana bisitatu ostean
helmuga ezak zoriontasun apala
gogora ekarri dizkit gure su-etenak
zerbait ez dabilela sinistu nahiko nuke
mekanismo arrunta garela ohartarazi beharrean
aho honetako suak ez dit minik egiten
bereiztezin bilakatu den bidai laburretan
amets guztiak loak hartuta baitaude
eta ondo dela deritzot.

(«Oinatsen itzala», 2013. Lasarte-Oria Literatur Lehiaketan saritua)

Guardar

La entrada Ordu magikoan aparece primero en David Tijero Osorio.

Arrakasta gure irteera bakarra

David Tijero Osorio — Sat, 29 Oct 2016 06:44:25 +0000

Periodikoki aurkituko gaituzu bidean
ibaian gora eta hiri hegian non dena dekadentziaz jantzirik dagoen
elkarrekin ibiltzen direnen indarra gozatuz
ondoezaren sua erraietan sentituz hala ere
arrakasta baita dugun bakarra, gehiegiri ezezkoa sinatu eta gero
leku honi ez dagokigula jakinik edo sinistuz
egiaztatzeko bigarren bertsioa ez dugula
orainaldian izoztu egin da
gainontzekoan ohikotasunean sartu nahi ez dugula
argi erakusten saiatuz gure ekintza bakoitzean
ezezagunak gara errealitate honekiko
salto bat egin nahi dugu irteera bila abiatzeko
ametsa hortxe dagoela sinestarazi ostean
kanpoan eta urrun zoriontsuagoak izango garela
elkarri esanez etorkizuna gure erara diseinatzea badagoela
orain arte jakinda,
iragana oroitzapen faltsuez betetzeko gauza baino ez garelarik izan.

La entrada Arrakasta gure irteera bakarra aparece primero en David Tijero Osorio.

Zeru afrikarraren milaka izar

David Tijero Osorio — Sat, 08 Oct 2016 22:04:41 +0000

Atea ez nuen itxi nahi izan
ametsak errealitatea mendean hartuko zuelakoan
baina une batez bederen
zeru afrikarraren milaka izar konpartitu genituen
urrunegi baikenduen
elkar baino zerbait gehiago edukitzeko
bionak eta ez beste inorenak izan ziren
loak harturik ez geunden bakarrak ginelako
gure itsaso zaharreko beste aldeko hondartzeei so
basamortuaren zauria hiltzen den lekuan
musukatu zintudala irudikatu beharko dut
hareazko haizeak ez du betiko iraungo, bai
eta gauzatzeke geratu dena burutzeko
itzuliko garela zin egin arren
elkarrekin izango ez dela
esatera ausardia aurkitu ezinik nabil
errealitatea burukadak jotzen ditudan harresia baita
minez elikatzen dudan basapiztia latza, irentsiko nauena
une oro, ikustezintasunetik ateratzeko prest dagoena
erpe zorrotzez neure bihotza laztantzekotan.

(2003 urtean lehenaldiz argitaratua)

Guardar

La entrada Zeru afrikarraren milaka izar aparece primero en David Tijero Osorio.

Xuxurlatuz

David Tijero Osorio — Sun, 18 Sep 2016 17:43:43 +0000

Zugandik hurbil,
elkarrekiko ahal garen bezain hurbil
baina elkar ukitzeke
senti dezaket nola ito nazakeen zure arnasak
zaurkor sentiaraziz so horren esanahia asmatu ezinik
hitz goxoak xuxurlatzeko eskatzen didazu
behin sentitu zenuela berbizitzeko
antzua dela gure amodioa, biok badakigu
hedonismo hutsak aztarnarik utziko ez duelako
iraganeko minari ekiten diogu
gure orainaldiaren justifikazioak bare gaitzan
susmagarriak izango garelarik beti
besteak bezalakoak ez izateagatik.

La entrada Xuxurlatuz aparece primero en David Tijero Osorio.

Gure hiru minutuetako kantak

David Tijero Osorio — Sun, 24 Jul 2016 11:48:03 +0000

Asteburuko bizitza astearteko ordu txikietan
urdin elektrikoa dario irratiari
abesti debekatuak erritmo berripean
lausoak elkarrekiko argi mehea islatuz
laztan ikusezinez elkarri elikatuz
hau amaitu egin da
ez dago ahoskatu beharrik
aitak denda ireki berri du itsaso uniformearen beste aldean
semeak ikas dezan diruaren esklaboa izaten
ezkontza hasi da prestatzen ama
irla berdeko hiri beltzean askatasuna ezagutu nahi zuen alabarentzat
teknologia berria dator gure hutsa apaltzeko
urrun izango gaitezkeela baina ez duela axola,
horixe dio telebistak
belaunaldi hau agortuta dago
gure hondartza ezezagunez beteko dira
haiek ere gaztaroa edatekotan
gogoko izango ez ditugun abestiak dantzatzeko
olatuek ito egingo dituzte neska gazteagoak
kondairak jarraituko du, gu kanporatuz bere bilakaeratik
baina gela ilun honek gordetzen gaitu
giltzapean ezkuturik etorkizuna ez dela iritsi sinets dezakegu
gure hiru minutuetako kantek iraun heinean.

La entrada Gure hiru minutuetako kantak aparece primero en David Tijero Osorio.

Udazkenaren amaiera

David Tijero Osorio — Sun, 10 Jul 2016 08:51:04 +0000

Zuhaitzetatik joan da udazkena
txoriek irekitako bidetik
haizeak urrun eraman zuen
biluzik geratu da basoa
margul eta zurtz gure aurrean
orbela lur bihurtuz doa
zuriz estaliko den lur, hurrean
hits daude orain adarrak
gurasoen moduan seme-alabak abiatzen direnean
loaldirako azken urratsa izan dela
ulertzen hasiak gara.

La entrada Udazkenaren amaiera aparece primero en David Tijero Osorio.

Picassoren zaldia, gure herriaren irudi dekadentea

David Tijero Osorio — Tue, 05 Feb 2013 11:27:30 +0000

Asier Serrano idazle eta abeslariak olerki-bilduma berri bat argitaratu du. Han, gure gizartearen analisi gordina egin du antiheroi baten gogoeten bidez. Eszeptizismoa eta desmitifikazioa dira lan honen ardatz nagusiak.

Hamar urte igaro dira zure lehendabiziko poesia liburua, Bada hiri gorri bat, argitaratu zenuenetik, olerkigintza mundua utzi ez arren, azalduko diguzu poesia berriz ere argitaratzeko zergatia?

«Bada hiri gorri bat» kaleratu eta lasterrera jarraitu nuen azken liburu honetarako poesiak idazten, gero alboratu egin nituen tarte luze batez. Bestelako proiektuetan egon naiz sartua, gehienak musikagintzara zuzenduak. Nire asmoa hori zen, poesia kantagintzarekin uztartzea. Behar bati erantzuten kaleratu dut azken liburu hau, berreskuratze lan bat izan da, etapa eta estilo batekin bukatu gura nuen. Orain bestelako estilo bat darabilt, askoz ere zuzenago eta zabalagoa. Hala ere, narratibak eman dezakeen lirikotasunarekin nabil gustura azken aldian.

Lanaren izenburuak iradokizun ahalmen handia dauka, nola azalduko zenioke irakurleari Picassoren Zaldia zer den?

Picassoren zaldia kontzeptu bat da. Estetika jakin bat. Troiako zaldi suntsitu bat, gure herriaren irudi dekadentea. Liburuko pertsonaia «Gernika» koadroan sartu eta bere iraganeko pasarteak ekartzen ditu gogora. Kontzeptua aitzakia izan da borrokaren eta maitasunaren irudiak nahastu eta desmitifikatzeko. Antiheroi baten gogoetak dira liburuko poesiak, bazterreko desertore batenak. Autokritikatik asko duen liburua da, bestearen lekuan jarri eta gure bekatu txiki eta handiengatik barkamena eskatzeko era bat.

Eszeptizismoa al da olerki bilduma honetako sentimendu nagusia? Poemak, horietako batzuk amodiozkoak izan arren, mingarri eta ezkor samarrak dira.

Bere sentimenduak ezkutatzen dituenak noizbait lehertu behar du. Liburuko ahotsak nostalgia mingarriz deskribatzen du bere iragana. Ahotsaren eszeptizismoa errealitatea ezagutzetik dator, inguruari begiratu eta paisaia kiskalian mina besterik ez du aurkitzen, traizionatua sentitzen den traidorearen irudia da berea. Gure egungo gizartea inspirazio iturri ezin hobea da zoritxarrez, eszeptizismoa zer den jakiteko.

Poemek, duela urte batzuk idatzitakoak izan arren, gaurkotasun ikaragarria dute, kezkagarria omen da haien tematikan erreparatuz gero.

Hamar urte dituzte poema gehienek, orain kontzeptu horren inguruan besterik ez ditut kokatu poemok. Zer aldatu da bada hamar urtetan, inora heldu ez diren bi sueten bizi izan ditugu. Aukerak desegiteari plazera hartu diogula dirudi, okerrera goaz. Lehen behintzat interes apur bat bazegoen, bazegoen militantzia soziokultural ezohiko bat. Indibidualismoak kalte egin digu, bakoitzak bere beldurrekin segitzen du, gure sentimenduak adierazteko zailtasunak ditugu. Badirudi tren bagoi geldi bakarrean denok gabiltzala besteari aulkia lapurtuz, kontrakoa izan beharrean, alegia, tren berean denok aurrera egin.

Aski ezaguna da zure ibilbidea musikagintzan, liburu honetako zenbait poema abesti bilaka litezke epe ertainean?

Lehen aipatu bezala bestelako estilo baten bilaketan nabil. Poesia errezitaldiren bat emango dut, baina hasieratik nekien liburuko poemak ez zirela kantu izateko jaio, badute berezko leku bat paperean, eta hor utzi nahi ditut orri zurian inprimatuak. Azken urte hauetan nabil bereizten ikasten, zein testu izan daitekeen poema, zein abesti, zein ipuin baterako gai. Nire azken aldiko lorpenik handiena hori izan daiteke, sentimendu bakoitzak bere gelatxoa behar duela ohartzea.

Elkarrizketa hau AUX Magazine aldizkarian argitaratu zen 2008ko urtarrilean.

La entrada Picassoren zaldia, gure herriaren irudi dekadentea aparece primero en David Tijero Osorio.